Różnice pomiędzy eksploatacja i zarządzaniem sieci telekomunikacyjnych

Różnice pomiędzy eksploatacja i zarządzaniem sieci telekomunikacyjnych

Udostępnij URL przez:

Na wstępie informuje, że faza wykonawcza projektu budowy sieci telekomunikacyjnej oznacza przejście w fazę eksploatacji na zarządzanie wybudowaną siecią.  Samo przejście powinno odbyć się poprzez odbiory techniczne od wykonawców budowy na poziomie elementu sieci, systemu i usługi, uruchamianie systemów telekomunikacyjnych i rozliczeniowych dla abonentów i dostawców dostępu do globalnej infrastruktury, świadczenie usług, utrzymanie sieci, spełnianie wymagań technicznych związanych z działalnością telekomunikacyjną, zapewnienie jakości usługi na wymaganym poziomie, zapewnienie bezpieczeństwa sieci w każdej z jej warstw, zapewnienie mechanizmów współpracy ze służbami specjalnymi, utrzymanie odpowiedniego poziomu zgodnego z wymaganiami związanymi z bezpieczeństwem i obronnością państwa – to tylko wybrane aspekty eksploatacji i zarządzania siecią telekomunikacyjną.

Dodatkowo całość powinna zostać wpisana w model ekonomiczny prowadzonych działań, z dokładną analizą źródeł przychodu, analizą kosztów prowadzenia przedsiębiorstwa oraz takiego zbilansowania całości, aby zysk netto był zgodny z zasadami określonymi przez UE w ramach przyznanych środków pomocowych (jeżeli realizacja projektu przewiduje wykorzystanie środków UE). Poza technicznym aspektem prowadzenia przedsiębiorstwa na zasadach określonych w Prawie telekomunikacyjnym, kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celu ma nie tylko pobieżna znajomość, ale i wiedza – poparta badaniami i dogłębną analizą – na temat potencjalnych podmiotów chętnych do zainwestowania i wybudowania „ostatniej mili”, czyli sieci dostępowej łączącej wybudowany ze środków unijnych węzeł z abonentem.

Sposoby zarządzanie inwestycją telekomunikacyjną i jej eksploatacja

Działania te obejmują cały proces inwestycyjny, poczynając od planowania, poprzez realizację procesu projektowania i budowy sieci, aż do etapu zarządzania siecią telekomunikacyjną i jej eksploatacji. Dotyczy to również planowania finansowego inwestycji, a także bieżącej weryfikacji kosztów wykonania poszczególnych zadań. Na każdym etapie konieczne jest ciągłe monitorowanie efektów budowy sieci i bieżąca ocena ewentualnych niezgodności z przyjętymi założeniami lub harmonogramami, jak również stosowanie programów naprawczych. Niezbędna jest tu też koordynacja planu budowy sieci na określonym terenie i zapewnienie uzyskania efektów przyjętych w koncepcji budowy sieci. Sieć telekomunikacyjna, niezależnie od tego, czy będzie to sieć szkieletowa, dystrybucyjna czy dostępowa, nigdy nie zostanie wybudowana w całości, raz na zawsze, gdyż ciągle będzie podlegała modernizacji, modyfikacji lub rozbudowie o nowe elementy. Sieci ITC należy traktować podobnie jak żywe organizmy, podlegające ciągłym przemianom. Stąd model zarządzania siecią przez jednostkę samorządową powinien być także rozstrzygnięty na możliwie najwcześniejszym etapie. Biorąc pod uwagę z jednej strony istnienie sieci sąsiadujących z planowaną inwestycją, z drugiej zaś znaczne koszty związane z utrzymaniem i zarządzaniem siecią, jak również koszty ogólne powołanego podmiotu, należałoby – mając na uwadze źródło finansowania – poszukiwać takich modeli organizacyjnych, które prowadziłyby do minimalizowania kosztów: od konsolidacji, poprzez centralizację, na outsourcingu kończąc.

Comments are closed.